ඇඳි සිතුවම

 නිසල රැයක ඔය තුරුලේ සැතපෙන්න 

කවුළුව හැර තබමි ඔබ මෙහි පැමිණෙන්න

 දෙතොලට දෙතොල තබනට ප්‍රථමව ඔන්න 

වචන දෙකක් මුමුණන්නට ඉඩදෙන්න 

ඇඳි සිතුවම ම හිස් වෙනවා වගේ දැනුනා 

මවුපිය සෙනෙහසින් මට නුඹ වැට බැඳුනා 

සිත තුල මෝදු වූ පෙම්සුව තනි කෙරුණා 

නුඹ නැති දාක මම තනියම මෙහි රැඳුනා 

දුර අහසේ පායන සඳ සිතට ලගයි 

මගේ සිතට සඳ මෙන් නුඹ බොහොම ලඟයි 

ආලය ලඟදි නුඹෙ සෙනෙහස දයාබරයි 

අඳුර සමග නුඹෙ තුරුලම ප්‍රියංකරයි....